هورمون درمانی سرطان پستان پیشرفته

صفحه اصلیانواع سرطانسرطان پستان – درمان سرطان پستان – سرطان پستان پیشرفته – هورمون درمانی سرطان پستان پیشرفته

این متن حاوی اطلاعاتی در مورد هورمون درمانی برای سرطان پستان پیشرفته، چگونگی انجام و عوارض جانبی حاصل از آن می‌باشد.

هورمون چیست؟

هورمون‌ها به طور طبیعی در بدن ساخته و باعث رشد طبیعی همراه با کنترل فعالیت سلول‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شوند. قبل از یائسگی، تخمدان‌ها هورمون‌های استروژن و پروژسترون را تولید می‌کنند و بعد از یائسگی، استروژن در چربی و عضله تولید می‌شود. استروژن و پروژسترون می‌توانند رشد برخی از سلول‌های سرطانی پستان را تحریک کنند.

                                                                       

نحوه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ی عملکرد هورمون‌درمانی

درمان‌های هورمونی باعث کاهش سطح استروژن یا پروژسترون و یا مهار تاثیرات آن‌ها می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شوند. هورمون درمانی فقط درصورتی که سلول‌های سرطانی پستان گیرنده‌های استروژنی (ER) را داشته باشند، موثر واقع می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شوند. پزشک در هنگام تشخیص سلول‌های سرطانی، فرد را از نظر گیرنده‌های استروژنی نیز بررسی می‌کند. حدود 70درصد از سرطان‌های پستان، گیرنده‌های استروژنی در سطح خود دارند که به این نوع سرطان، گیرنده استروژن مثبت یا سرطان ER مثبت گفته می‌شود. هورمون درمانی می‌تواند برای خانم‌های مبتلا به سرطان پستان که سلول‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های سرطانی دارای رشد کند همراه با گسترش به استخوان یا پوست هستند، مفید عمل می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌کند. هدف از درمان سرطان پستان پیشرفته، کنترل سرطان و بهبود کیفیت زندگی بیمار می‌باشد. هنگام تشخیص سرطان پیشرفته برای اولین بار یا پس از درمان با شیمی درمانی ممکن است هورمون درمانی برای بیمار تجویز شود.


انواع هورمون‌درمانی

 پزشکان از انواع مختلف دارو­های هورمونی برای کنترل سرطان پستان پیشرفته استفاده می‌کنند.

تاموکسیفن (tamoxifen)

پزشک ممکن است تاموکسیفن را در شرایط زیر تجویز کند:

  • بیمار مبتلا به سرطان پیشرفته استروژن مثبت
  • پیش از یائسگی
  • عدم سابقه درمان با تاموکسیفن

 در صورتی که مردها به سرطان پیشرفته ER مثبت پستان مبتلا شوند، پزشک مصرف تاموکسیفن را به آن­ها ‌پیشنهاد می‌کند. تاموکسیفن یک داروی هورمونی رایجی می‌باشد که معمولا به صورت قرص مورد استفاده قرار می‌گیرد. هرچند که به شکل مایع به نام سلتاموکس (Soltamox) نیز به صورت تجاری وجود دارد.

مهار کننده‌‌های آروماتازی (Aromatase inhibitors)

درصورتی که بیمار مبتلا به سرطان پیشرفته پستان نوع استروژن مثبت باشد، پزشک احتمالاً در صورت وجود شرایط زیر یک مهار کننده آروماتاز را به او پیشنهاد دهد:

  • در صورتی که فرد دوران یائسگی را گذرانده باشد و قبلاً هیچ گونه درمان هورمونی مصرف نکرده باشد
  • در صورتی که بیمار قبلاً درمان تاموکسیفن داشته است

 مهار کننده‌‌های آروماتازی منجر به توقف ساخت استروژن در سلول‌های چربی بدن پس از یائسگی می­شوند. چندین نوع مختلف از مهار کننده‌‌های آروماتاز برای درمان سرطان پستان پیشرفته وجود دارد.  آنها عبارتند از:

  • آناستروزول (anastrozole) با نام تجاری آریمیدکس (Arimidex)
  • لتروزول (letrozole) با نام تجاری فمارا (femara)
  • اگزمستان (exemestane) با نام تجاری آروماسین (Aromasin)

بیمار این داروها را روزی یک بار به صورت قرص مصرف می‌کند.

پروژسترون

در صورت مقاومت سلول‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های سرطان پستان به مهارکننده‌های آروماتازی یا تاموکسیفن، پزشک ممکن است درمان پروژسترون را پیشنهاد کند. پروژسترون هورمون دیگری است که به طور طبیعی در خانم‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها تولید می‌شود. پروژسترون مصنوعی می‌تواند رشد سلول‌های سرطانی پستان را کنترل کند. این داروها بصورت قرص یا تزریقی مصرف می‌شوند. متداول‌ترین انواع پروژسترون شامل:

  • مدروکسی پروژسترون استات با نام تجاری پوورا (Provera)
  • استات مگسترول با نام‌تجاری (Megace)

فولوسترانت (Fulvestrant)

فولوسترانت نام تجاری آن فاسلودکس (Faslodex) شناخته می‌شود. نوعی هورمون درمانی می‌باشد که مهار کننده‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ی استروژن است. درصورتی که فرد در دوران یائسگی مبتلا به سرطان پیشرفته پستان از نوع استروژن مثبت باشد و مقاوم به تاموکسیفن و مهارکننده‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های آروماتوزی باشد، می‌تواند این دارو را مصرف کند. مکانیسم علمکرد فولوسترانت به دو صورت است. در روش اول گیرنده‌های استروژنی را مشابه تاموکسیفن مسدود می‌کند. به علاوه این توانایی را دارد که شکل گیرنده‌ را تغییر دهد. در نتیجه استروژن نمی‌تواند به آنها متصل شود یا به اصطلاح استروژن مهار شده است. بیمار فولوسترانت را به صورت تزریقی در عضله، ابتدا هر 2 هفته و به صورت 3 دوز و سپس هر ماه یک بار استفاده می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌کند. ممکن است تا یک یا دو روز بعد، در اطراف محل تزریق کمی درد و تورم مشاهده شود.

 مهار تخمدان‌ها

در صورتی که فرد هنوز یائسه نشده باشد، متخصص ممکن است روش‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌هایی را که منجر به مهار عملکرد تخمدان می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شوند به بیمار پیشنهاد کند. این کار باعث توقف تولید استروژن در تخمدان می‌شود. چندین روش برای جلوگیری از فعالیت تخمدان وجود دارد:

گوزرلین (Goserelin)

 گوزرلین که با نام تجاری آن زولادکس (zoladex)  شناخته می‌شود. یک درمان هورمونی است که به شکل تزریقی و به صورت ماهانه انجام می‌شود. گوزرلین با اثر بر روی بخشی از مغز که تخمدان‌ها را برای تولید استروژن تحریک می‌کند، منجر به توقف فعالیت تخمدان‌ها می‌شود. این درمان قابل برگشت است. مصرف گوزرلین هر چه که به سن یائسگی نزدیک و به مدت طولانی مصرف شود، احتمال توقف دائمی فعالیت تخمدان بیش‌تر است.

جراحی

جراحی برای برداشتن تخمدان به این معنی است که دیگر هیچ استروژنی تولید نخواهد شد.

پرتودرمانی

پزشک برای بیمار، 3 یا 4 دوره پرتودرمانی برای توقف دائمی فعالیت تخمدان‌ها تجویز می‌کند. هر چند که پزشکان به‌ندرت از این روش پرتودرمانی استفاده می‌کنند.

یائسگی زودرس

تمام روش‌های درمانی که عملکرد تخمدان را متوقف می‌کنند، موجب ایجاد یائسگی زودرس می‌شوند (حتی اگر این توقف با گوزرلین به صورت موقتی باشد). مقابله با این مسئله برای برخی از خانم‌ها بسیار دشوار است. ممکن است که بیمار دچار علائم یائسگی شود که خیلی ناگهانی شروع می‌شود. ممکن است بیمار فرصت کافی نیاز داشته باشد تا در مورد جوانب مثبت و منفی درمان فکر کند. پیش از تصمیم برای ادامه درمان، ممکن است بیمار بخواهد به خانه برود و با شریک زندگی، خانواده یا دوستان خود صحبت و مشورت کند.

عوارض جانبی

برخی از عوارض جانبی در همه درمان‌های هورمونی مشترک هستند. اما برخی اثرات از دارویی به دارو دیگر متفاوت هستند.

عوارض اصلی هورمون درمانی عبارتند از:

  • گرگرفتگی و تعریق
  • تغییرات قاعدگی
  • کاهش میل جنسی
  • خشکی یا ترشحات واژن
  • احساس بیماری
  • درد مفصلی
  • تغییرات در خلق و خوی
  • خستگی

در بسیاری از خانم‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها عوارض جانبی در ابتدای درمان اغلب شدیدتر هستند و این ‌عوارض معمولاً پس از چند هفته یا چند ماه بهبود می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌یابند. در صورت بروز عوارض جانبی بیمار باید به پزشک یا پرستار خود اطلاع دهد. زیرا آنها ممکن است بتوانند به کاهش عوارض کمک کنند.

 حمایت از بیمار

طبیعی است که بیمار سوالات زیادی در مورد درمان هورمونی سرطان پستان پیشرفته داشته باشد. بیمار می‌تواند با تیم متخصص و پرستار مراقبت از پستان خود صحبت کند. آنها برای کمک به بیمار حاضر هستند و در صورت تمایل بیمار، اطلاعات بیشتری به او می‌دهند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

هومن کنسر
جدیدترین مطالب
اشتراک گذاری در telegram
اشتراک گذاری در facebook
اشتراک گذاری در twitter
اشتراک گذاری در email